Volk van God

Zijn wij als schapen zonder herder? Ik dacht het niet. De leer is toch duidelijk. En als iemand dit niet begrijpt, is het aan ons om dit duidelijk te maken. Steeds terugkeren naar de Schrift. Steeds terugkeren naar het gebed. Hou vast aan het geloof. Getuig van de waarheid. Dan zal dat mosterdzaadje van twee weken geleden wel groeien. Het maakt niet uit of anderen anders doen. Jezus zegt: “Jij, luister naar mijn stem en volg mij!”.
Waarom ik? Wel, lieve mens, omdat Hij je uitverkoren heeft. Uitverkoren om kind van God te zijn. Er gaat gezag uit van Zijn stem. Je kan niet anders dan je aangesproken voelen.
Maar je bent vrij. Je moet niet volgen. Je wordt uitgenodigd.
Je kan niet zeggen: ik wist het niet.
Er zijn genoeg herinneringen van medemensen, oproepen, knipoogjes.
Wij mogen God ook herinneren aan onze situatie. God is rechtvaardig en staat aan de kant van de rechtvaardige. Hij geeft zelfs nieuwe kansen. Toon Hem dat je er voor open staat.
Liefde is een werkwoord, een wisselwerking, maar bovenal genade. Vraag erom.

In kleine dingen

Er wordt gebeld,
een deugddoend mailtje met woorden van dank,
een taak is netjes afgewerkt,
iemand deelt een pannenkoek,
een zacht deuntje op de radio zet aan het denken
en schrijven
en zie doorheen zovele kleine dingen
komt er licht en warmte diep vanbinnen,
vertroosting op deze herfstdag.

Herfstdag

Grijze herfstdag,
geen zon te bespeuren vandaag.
Geen erg, we zijn al verwend de laatste maanden,
de zon zit nog bij mij vanbinnen.

Warm is het niet,
buiten noch binnen, energie besparen weet je wel.
Geen erg, ik draag wel een dikkere trui,
weet je de warmte zit toch vanbinnen.

Genezen

Psychische kwalen kunnen ook een fysische uitwerking hebben. We verstaan de uitdrukking ‘een gezonde geest in een gezond lichaam’ meestal omgekeerd. Namelijk dat beweging belangrijk is en gezond eten om je goed te voelen in je vel. Dit is typisch voor een prestatie-gerichte maatschappij die naar uiterlijkheden kijkt. Wees echter eerst in orde met het geestelijke, dan wordt je al de rest daarbij gegeven. Dit zijn we niet gewoon. De kracht van genezing komt van binnen uit. Hiervoor is een eerste voorwaarde dat je het kunt uithouden in de stilte. Daar hoor je God spreken. Niet met een stem maar als een milde aanwezigheid. Terug naar de bron. Daar kan je je kwetsuren toelaten en groeien naar genezing. Het zwakke wordt omgevormd tot kracht. Hoorden we vorige week niet dat een geloof als een mosterdzaadje bergen verzet? Welnu, ga naar Hem. Hij, die God ‘Vader’ noemt, die zelf in vertrouwen zozeer verbonden blijft met die Vader. Hij heeft een boodschap. Sta op en ga heen, maar houd Jezus in gedachten. Dan gaat er een Rijk open, het Rijk Gods. Medewerkers gevraagd!

Mosterdzaadje

Het beeld van het mosterdzaadje in het evangelie van dit weekend is niet toevallig. Het is niet alleen klein, maar het is ook geneeskrachtig. Mosterdolie zou helpen tegen maagpijnen, reuma, migraine en nog veel meer. Als de apostelen vragen “Geef ons meer geloof”, zegt Jezus: het kleinste beetje geloof is genoeg om de wereld drastisch te veranderen. Op de inzet komt het aan. Bid voor meer inzet, meer werklust. Steek de handen uit de mouwen en ga aan het werk, net zoals een knecht die zijn plicht doet en ook in zijn vrije tijd dienstbaar is. Dienstbaar voor mensen die het moeilijk hebben, zeker in deze crisistijd. Voor zieken, eenzamen en mensen met een beperking. Voor gevangenen die boete doen en snakken naar een luisterend oor (al is het per brief); voor vluchtelingen, migranten, voor kinderen en jongeren die zich uitgesloten voelen… Met een geloof als een mosterdzaadje en de inzet van een knecht die zijn plicht doet, kunnen we een steen verleggen in de rivier van het leven.

Aan welke kant?

Behoren we tot de rijken of tot de armen?

Aan welke kant staat God?

God gaat naast de armen staan als één van hen.

Van “rijk”, is Hij arm geworden.

Hij laat weten, dat aan de armen Zijn rijk toebehoort.

Verwaarloost God de rijken? Geenszins!

God is vóór  alles,  rijk in barmhartigheid voor iedereen,

ongeacht armoede of rijkdom.

De rijke uit de parabel van dit weekend wordt niet 

veroordeeld vanwege zijn rijkdom, maar voor zijn 

gesloten hart voor de armen.

Is het niet de bedoeling dat zowel rijken als armen 

elkaar ontmoeten, uitwisselen, en waar noden zijn

elkaar helpen. Elkaar daarmee gelukkig maken?

In de eucharistie mogen we Jezus zelf ontvangen.

Hij geeft zich in goedheid en liefde aan iedereen!

Arm en rijk, rijk en arm!

Laten wij er zijn voor elkaar zoals Jezus.

Overleg

Maakt geld gelukkig? Het zou een onderwerp kunnen zijn voor een onderzoek of voor één of ander reality-programma op TV.

Ik denk dat wie er te veel mee bezig is, in een soort isolement raakt. Een gouden kooi. Je denkt alleen nog aan je eigen hachje en vergeet de mensen om je heen.

Maar wie te weinig geld heeft is ook niet gelukkig.

Wat telt is dat je je verantwoordelijkheid opneemt voor je leven. Wie in zekere zin in orde is met zichzelf, God en zijn medemens, heeft weinig te vrezen. Vrede is hier een woord dat de richting aangeeft. Als die vrede in het gedrang komt, is het goed van te gaan onderhandelen. Om zoveel mogelijk middelen te sparen van de ondergang. Middelen mag je breed invullen. Het is alles wat we nodig hebben om goed te leven. En ook alles wat we nodig hebben om te zorgen voor anderen die te weinig middelen hebben.

Een goede huisvader pleegt overleg. Hij is op de hoogte van de wereld en haar gang van zaken en speelt daar handig op in.

Dit doet hij om zijn kinderen de kans te geven op te groeien in een veilige en gezonde omgeving.

Zo leren ook de kinderen onder elkaar overleggen zodat niemand in een hoek blijft staan of zich de mindere voelt.

Gelijkwaardigheid is een werkwoord!

Laten we Gods zegen vragen om dit geheim te verstaan en mee waar te maken. De erfenis is niet min. Het Rijk Gods dankzij je kindschap.

Aanvaard je dit kindschap of blijf je star vasthouden aan zekerheden? Daar hangt veel van af. Maar ook begaan zijn met het lot van heel de mensheid strekt je tot hoger overleg.

We mogen de Vader vragen dat het goed zal aflopen. We mogen hopen op meer dan er nu al is. Of toch op de voltooiing daarvan. Niet zonder ons. We zijn vrij maar verantwoordelijk. We tellen allemaal mee.

Nog niet te laat

Ontspoord. De weg kwijt. Van het pad afgeweken.

Het is hoe je zou kunnen benoemen dat iemand wegloopt van zijn uiteindelijke levensbestemming.

Geen nood. God laat omwegen toe.

We moeten soms aan den lijve ondervinden dat we een verkeerde keuze hebben gemaakt.

Een keuze die ons ver weg brengt van waar we uiteindelijk moeten zijn.

Hoeveel te groter de vreugde als we dan toch de weg terugvinden.

Misschien ondanks onszelf en met hulp van anderen.

Misschien omdat er toch iets overgebleven is van ons verlangen naar waarheid.

Wat zeker is, is dat er iemand op ons wacht.

We keren niet tevergeefs terug op onze stappen.

We worden zelfs beloond.

Omdat Gods liefde onvoorwaardelijk is.

Gaat de zon niet op over allen, goeden en slechten?

Echte liefde is geduldig en gratuit.

Hiervan leven vraagt oefening en vallen en opstaan.

We denken het vaak beter te weten maar niemand kan Gods blik ontlopen.

Hij vindt je tot aan de uiteinden der aarde.

Hij fluistert je toe: “Geef je nu maar over.”

Zijn sterke armen tillen je op.

Daarop vertrouwen is mijn redding.

Nu leef ik voor U. Dat is mijn geluk.