Onverwacht

Wat is er allemaal gaande? We weten het niet. Wie kan de hoogte en diepte meten van de werkelijkheid? Hoeveel lagen en sublagen spelen mee? Waar is God te vinden? Het is een levensvraagstuk en voer voor levenskunstenaars.
Je hebt een weg te gaan en leert gaandeweg.
Ook Jezus is die weg gegaan en wel helemaal tot het einde.
Nu wachten wij weer op Zijn wederkomst.
Dag en uur, plaats en situatie zijn nog verborgen.
Jezus was tijdens zijn leven bij de tijd. Hij wist haarfijn wanneer Zijn uur wel of nog niet gekomen was.
Zo’n gevoeligheid is uiterst zeldzaam maar sommigen komen in de buurt.
Hij zal komen ook als wij Hem niet verwachten.
Maar hoeveel te meer vreugde bij de kleine rest die Hem wel verwacht.
Wees bij de tijd. Leef bewust. Integreer zoveel mogelijk indrukken tot de waarheid.
Dichterbij kun je niet komen. Nu nog niet. Wees voorbereid. Deze adventsperiode moge je begeleiden hierbij. Een genadevolle tijd.

Koning van ieders hart

Jezus Messias is een koning.

Koning der joden.

Koning van het heelal.

Alfa en Omega.

Oorsprong en voltooiing.

Maar hoe doet Hij dat?

Volgens mij door in ieders hart te wonen.

Is het dan nu zondag het feest van het Heilig Hart?

Nee, het is het feest van Christus Koning.

De laatste zondag van het Kerkelijk Jaar.

Maar beide liggen dicht bij elkaar.

Staat er niet geschreven dat Hij aan het kruis ieder tot zich zal trekken?

Ja, langs de weg van het hart.

Met ons hart beminnen wij andere mensen, maar ook God.

Het hart brengt vele wegen samen.

Het verenigt vele vriendschappen en liefdes.

Jezus’ hart houdt alles samen.

“Mogen allen één zijn”, zo bidt Hij.

Hebben wij een koning nodig? Of eerder een vriend?
Het is niet Jezus zelf die zich koning heeft genoemd.

Eigenlijk is een koning een al te menselijke en wereldse voorstelling.

Koningen hebben macht en praal.

Jezus daarentegen is een lijdende dienaar.

Koninkrijken vergaan.

Het rijk Gods daarentegen is standvastig en betrouwbaar.

Het is midden onder ons.

In Zijn tegenwoordigheid.

Amen.

Houd vol

Als je verkeerd bezig bent, heb de moed en de nederigheid om opnieuw te beginnen.
Als je goed bezig bent, houd dan vol, ook als het moeilijk wordt.

Twijfelen is menselijk maar pas er voor op niet te ver af te dwalen.
Dit doet me denken aan het lied: Nada te turbe:

Laat niets je verontrusten of bang maken. God is genoeg.
Hij zal geen haar op je hoofd laten vergaan.
Hij is er.

Al komt er storm of rampspoed, haat en tegenkanting.
Wie vasthoudt aan zijn verbondenheid met de Heer, is veilig.

Het is waar dat de draaglast groter kan worden dan de draagkracht.

Verzet je dan niet maar reken op hulp. Geef toe dat het niet meer lukt en geef uit handen.

Doe wat wel nog kan en wacht op de nieuwe morgen.

Aan alles komt een einde. Er is een tijd van overvloed en een tijd van ontbering.
Het draait niet om mezelf.

Er zijn voorbeelden genoeg van moedige getuigenissen.

Luister naar hen en draag je steentje bij.

Zo kunnen we een lelijke wereld een beetje mooier maken.

Leven na de dood

In de geloofsbelijdenis bidden wij: “Ik geloof in de verrijzenis van het lichaam en het eeuwig leven”. Bidden wij dat alleen uit gewoonte of is het een uitdrukking van onze innigste hoop? In het evangelie van dit weekend wordt duidelijk gezegd dat het eeuwig leven bestaat: voor God zijn allen levend, ook wie in onze wereld gestorven zijn. God heeft de mens geschapen, wij zijn het werk van Zijn handen. Hij schreef onze namen in de palm van Zijn hand en veegt die nooit uit. Zijn Woord doet ons eeuwig leven in trouwe liefde. Wij kunnen niet bewijzen dat er een eeuwig leven is, net zo min als een opstandig uit de dood. Wij kunnen alleen in geloof aannemen dat de verrijzenis en het eeuwig leven er zijn. Dit geloof berust immers op de verrijzenis van Jezus uit de doden. Hij heeft tot ons gezegd: “Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven”. Jezus is gestorven en verrezen, dat geloven wij. Zalig zij die kunnen geloven in de verrijzenis! Want zonder dat geloof is alles zo zinloos en absurd…

Gezien worden

Een verlangen diep in mij. Misschien omdat ik het gevoel heb over het hoofd te zijn gezien van jongsaf. Wat ik te vertellen heb lijkt niet belangrijk. Te vroeg de mond gesnoerd. Noem het een kwetsuur, maar dan is er ook heling. En die vind ik bij Jezus. Net als Zacheüs heeft Hij mij uit de boom gekeken. Wat onthutsend maar wel bemoedigend. Daar sta ik nu voor. Hij wil bij mij te gast zijn. Maar is mijn huis wel proper? En mijn ziel? Wat heb ik allemaal onder de mat gekeerd?
Niets zal verborgen blijven. Grote kuis!
Het mag er allemaal zijn. In de ogen van Jezus is niets te veel.
Je had het misschien anders kunnen doen, beter ook. Maar het is wat het is.
Aanvaarden en loslaten. Verdergaan. Niet meer voor mezelf maar uit liefde voor Hem.
Geven doet leven. Verbondenheid groeit en krijgt kansen. Wees vrijmoedig en vrees niet.
Want groot is Zijn erbarmen.

Verjaren

Gij weet van mijn wezen, Gij kent mijn bestaan,
mijn zorgen en vreugde, mijn komen en gaan.

U dank ik vandaag, nu ik jarig mag zijn.
Gij ziet er mijn jubel, bemerkt ook mijn pijn.

U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed,
Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.

Gij draagt me de dag door, behoedt me bij nacht,
Gij zijt het die steeds weer mijn thuiskomst verwacht.

U dank ik voor vriendschap, verbondenheid, trouw,
voor werken en willen, voor warmte en kou..

Blijf Gij me nabij dan in ‘t komende jaar en
maak door mijn leven uw liefde ook waar.

Adeleyd

Bidden is liefhebben

Dit weekend vertelt Jezus in het evangelie een mooie gelijkenis.

Het heeft met bidden te maken, de manier waarop.

Een wetsgetrouwe farizeeër spreekt in de tempel met opgeheven hoofd God wel aan, maar ál zíjn goede werken staan centraal… Hij zet zichzelf op een voetstuk.

Hij verheft zich daarbij ook bóven de ander. Het komt niet bij hem op, om God te danken voor de steun en kracht die hij daarvoor krijgt.

De tollenaar daarentegen… hij heeft zich van God verwijderd. Hij blijft ook op afstand. Hij is zich bewust geworden van eigen zwakte met al zijn gesjoemel.

Hij buigt het hoofd, hij ver-neder-t zichzelf en vraagt om Gods genade.

Hoe bidden wij…? Mag God bij óns binnen komen of zijn we te vol van onszelf en kan God er gewoon niet bij, is er geen plaats?

Heeft bidden niet alles te maken met liefhebben, waarbij de Ander, de ander, op de eerste plaats mag komen en ons “ik” een stapje terug doet?

Ignatius

Waarom is Ignatius zo belangrijk voor mij?
Ignatius geeft zijn heel eigen levenservaring met Jezus door.
Echt en authentiek.
Hij raakt daardoor mijn diepste verlangen,
een authentiek christen steeds meer te willen worden.
Ik herken in hem mijn eigen verlangen.
Zijn zoektocht helpt mij in mijn zoektocht.

Hij leert mij te luisteren naar binnen en naar buiten
en attent te zijn voor bewegingen, die me blij maken en bedroeven.
Ik ontdekte een binnenwereld in mezelf
waar Liefde woont en ook het kwaad.
Ignatius geeft me aanwijzingen
hoe ik met Liefde het kwaad in mezelf een stukje kan overwinnen
en daarmee ook in het leven van mensen rondom mij.

Door met zijn aanwijzingen als gids te leven,
ervaar ik meer in Jezus Liefde te groeien
naar de Vader toe en de mensen…

Het is een geluk-makende weg!!