De stilte

Het is moeilijk om in deze tijd de stilte te ervaren. Als ik op mijn terras zit, hoor ik niet alleen de vogels maar ook het veel te harde geluid van de radio van de buren, het voortdurende razen van de grasmachine, het snoeien van de hagen, druk pratende mensen enz…
Als een discussie hoog oploopt, als een kind gekwetst wordt en er jaren niet kan over spreken, als je naast iemand zit die sterft, kan de stilte erna soms ondraaglijk zijn.
Maar als je over een kerkhof loopt, of na een wandeling een kerk of kapelletje binnengaat, dan is het of de stilte je omarmt. Dan voel je dat er iemand bij je is en ga je terug naar buiten als herboren, terug de drukte tegemoet.