Wat nu?

Plots lijkt het alsof de wereld stilstaat … het nieuws slaat in als een bom. Ben ik wel in deze wereld? Is het geen nachtmerrie waaruit ik dadelijk wakker word?

Mijn zoon, mijn vlees en bloed, gevangen gezet. Gevangen door het leven in zijn leugens en bedrog, gevangen door zijn schreeuw om aandacht van de verkeerde mensen. Gevangen door de daden die hij deed.

Huilen, roepen tieren … ik doe het allemaal. Gevoelens van onmacht, boosheid, teleurstelling, angst … ze gieren door mijn lijf. Hoe verwerk ik dit? Hoe verwerkt mijn gezin dit? Hoe verwerkt hij dit? Hoe moet het verder…?

In de stilte van de avond komt er rust. Er komt stilte, er komt bezinning. Er komt gebed: gebed om bescherming, gebed om hulp, gebed om vergiffenis. Er valt een last van mijn schouders: dit hoef ik niet alleen te dragen. Ik kan rekenen op familie en vrienden, ik kan rekenen op Hem. Die gedachte geeft me vertrouwen … hoe dan ook, alles komt goed!