Eerste of laatste

We denken zo dikwijls in termen van boven of onder anderen staan, van meer of minder macht hebben. Zolang rivaliteit, prestatiedrang, macht het leven beheersen, zal jaloezie mensen blijven verdelen en tegen elkaar opzetten. Rivaliteit is goed in de sport of in de handel maar nooit in de gewone menselijke verhoudingen. Prestatiedrang is tot op zekere hoogte goed, maar mag niet het leven beheersen. Zou onze samenleving gezonder en gelukkiger kunnen zijn als we dit wat meer beseften? Het vraagt wel een grote ommekeer in ons denken. In het evangelie lezen we hoe Jezus heel onze manier van denken op zijn kop zet: “als je de eerste wil zijn moet je de laatste van allen zijn en de dienaar van allen”. Niet eerst aan jezelf denken, aan je eigen belang, je eigen voordeel, maar rekening houden met anderen, zorgen voor anderen. Als het nodig is jezelf een beetje ondergeschikt maken aan anderen. Zou dit een eerste stap kunnen zijn naar een meer gezonde en gelukkige samenleving?