Dankjewel

Dankjewel aan de apostelen
die ons Jezus’ Boodschap schonken.

Dankjewel aan de kerkvaders
bruggenbouwers over eeuwen heen.

Dankjewel aan onze ouders
die hun kinderen lieten dopen en vormen.

Dankjewel aan onze leerkrachten
die moedig in hun geloof bleven staan.

Dankjewel aan priesters en religieuzen
die ons geloof voorleven.

Dankjewel aan mensen, zo maar ontmoet
waardoor we groeien in geloof, hoop en liefde.

ZO VEEL DANK aan de Allerhoogste,
blijvende Alpha & Omega
die ons Zijn H. Geest aanbiedt – ALTIJD –
om ten volle te kunnen leven
en ‘worden’ naar Zijn Beeld.

Vage dagen

Vage dagen, onwetendheid
zit voor zich uit te staren,
houdt ervan om ons te plagen.

Handen gedragen door hoop,
vervuld met zorgzaamheid,
er zijn voor mekander,
denk niet alleen aan jezelf,
maar ook aan die “ander”.

Laat “kalmte” je leren om
in je kracht te staan,
weet dat massahysterie de vijand is
van lichaam en geest,
een dier wordt beest.

Vage dagen.
Vergeet niet onze trotse voorouders,
ons dapper volk,
met opgeheven hoofd gaan we door.

Rosanna

Levend water

Water geeft leven. Zonder water kunnen we niet. Dat merk je pas als het je ontbreekt. Dan ga je er naar op zoek. Kan het ons ook aan God ontbreken? Als het van Hem afhangt niet. Hij nodigt ons uit om Hem te ontmoeten. Maar gaan wij daar ook op in? Vaak hebben we het niet eens gezien of gehoord. We hollen er aan voorbij. Tot we merken dat ons iets ontbreekt en er naar op zoek gaan. Daarvoor gaan wij onze dagelijkse bezigheden even onderbreken. We gaan zitten bij de put. Zo’n momenten zouden we best automatisch inbouwen in een dag. Wie echt de stilte opzoekt ervaart dat hij of zij hier even aan moet wennen. We zijn dit niet gewoon. Je moet door heel wat weerstanden heen. Maar daarachter is er ontmoeting mogelijk. Verbondenheid. Hiervan gaan leven betekent dat je verbonden blijft met God. Als een onuitputtelijke bron. Niet voor jezelf alleen maar ook om met anderen te delen. Om ontmoeting mogelijk te maken. Om weerstanden te helpen wegwerken. Blijf zoeken en ga de weg. Klop en er zal je worden opengedaan.

Huil niet

Huil niet, boompje,
pruil niet boompje
de winter gaat voorbij

lach toch, boompje
dans toch boompje
modder kwel en regen
we konden er toch steeds tegen

Luister boompje
fluister boompje
er komt een liefdespaar voorbij

En mocht je het nog niet weten
of ben je ’t misschien vergeten
dat liefdespaar zijn ik en jij…

Want ik dank al d’ hemelse gewelven
om het prachtcreatuur
dat JÍJ voor me bent

Dag boompje, dag liefje
fijn dat jij alleen
mijn hemelboomgaard bent

Sneeuwklokjes

Tere, bleke kopjes
heffen zich naar het eerste lentelicht.
Wat zijn ze altijd welkom,
blijvende schoonheid in Gods Schepping.

In een nog winters maanlandschap
houden ze zich taai
en weerstaan weer en wind
in al hun broosheid.

Zou het net met hun kwetsbaarheid zijn
dat ze de aandacht blijven trekken?
Ze trotseren de meer uitbundige soortgenoten
en blijven groot in hun eenvoud.

Mensen, zachtmoedig en nederig in hun zijn
doen stilletjes voort met wat vrucht draagt
zingen hierover geen loftrompet
maar vinden vreugde in ’t kleine.

Ook Onze Heiland houdt van het nietige,
van de onbevangenheid van een kind
spelend in het nog prille lentegras
tussen de sneeuwklokjes in Zijn Tuin.

Meer en meer één

Mannelijk en vrouwelijk laten samenwerken
schaduw en licht elk hun plaats kunnen geven
’t innerlijke kind en de volwassene,
beiden hun plaats toekennen en eren.
Maar hoe doe je dat concreet?

’t Is schipperen op een zelfgebouwde brug
bereid zijn te mislukken
om weer op te staan en opnieuw te trachten
met creativiteit en hoop verder zoeken
hoe het beter kan.

’t Is misschien vooral
deze schijnbare tegenstellingen
bespreekbaar stellen
ter verrijking van jezelf
en zegen voor je medemensen.

Want voor eenieder
blijft een steeds
verder en ánders uitproberen van kracht
hoe ’t een volgende keer “beter” lukt
relatie(s) van en voor het leven
telkens terug naar Eenheid.

A Tempo

De zaal is klaar, zwart timbre

voert voorlopig de boventoon haastig

komt de late luisteraar binnengeglipt vergetend

dat deuren in gedempte zalen niet automatisch

dichtklappen zoals zitplaatsen soms kunnen schuifelen

langs zwijgende rijen is er bijna de ouverture totdat

vanuit hogere regionen een vingerwijzing ordonneert geluidloos

de deur wél te gaan sluiten: da capo hersteld

geschied opnieuw beschaamd langs alle rangen

dissonant.

(m.v.)

Kracht

Ons alledaagse leven met zijn vele ‘moeten’ kunnen wij soms ervaren als een grijs dal. De bijbelse schrijvers vertellen dat die Man van Nazareth af en toe met enkele vrienden naar een bergje trok. Zo wilde Hij daar in de stilte iets van Gods geestkracht ervaren. Zo hoopte Hij, samen met Zijn vrienden, iets te ervaren van Gods warme gedrevenheid. Daar op de berg drong het tot Jezus’ vrienden door dat Jezus een door God bezielde Man was. En als de apostelen in de rust van de berg tenten willen bouwen, reageert Jezus: “De kracht die wij hier mochten ervaren, mogen wij nu in het dal gebruiken om hartelijk en dienstbaar tussen mensen aanwezig te zijn.”
Af en toe op een bergje tot rust komen, kan ook ons kracht geven.
Zo een bergje kan o.a. ook een kerk zijn.